مستند چشم جنگ

سعید صادقی، عکاس جنگ

مستند چشم جنگ ساخته یوسف حاتمی کیا که در مورد سعید صادقی است که پس از گذشت سال ها از جنگ، تصمیم می گیرد که افراد درون عکس‌هایش را پیدا کند.
سعید صادقی، متولد 1332 تبریز است. شروع عکاسی‌اش همزمان با دوران انقلاب اسلامی سال 1357 بوده است. از سال 1358 تا 1367 در روزنامه جمهوری اسلامی عکاسی کرد و از 2 مهر 1359 تا پایان جنگ و عملیات مرصاد عکاسی جنگ می کرد. پس از آن به عنوان فیلم بردار و مدیر فیلم‌برداری بسیاری از سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی کارگردان و فیلم‌بردار 7 قسمت از مستند جنگ به نام هفت زخم از دفاع مقدس بود.

سعید صادقی در جایی می‌گوید:

«اصلی‌ترین بخش هویت خودم را متعلق به دوران دفاع مقدس می‌دانم، از این جهت با جست‌و‌جوی سوژه‌های عکس‌هایم به‌دنبال گشودن راهی به معنویت و صفا و صمیمیت آن روزها هستم. با وجود گذشت سال‌ها از پایان جنگ هنوز احساس می‌کنم قلبم در تسخیر فضای حاکم برجبهه هاست وجست‌و‌جوی چهره‌های دوران جنگ نوعی پاسخگویی به ندای درونم است.»

همچنین سعید صادقی به نقل از روزنامه ایران می‌گوید: «هرچه می‌کنم نمی‌توانم آن جان‌های سرشار از باور‌های شورانگیز را فراموش کنم، آنان قلب من را مال خود کرده‌اند. این است که در حسرت چشیدن طعم ملاقات با آنان هستم. هر وقت دلتنگ خوبی‌ها می‌شوم و دلم هوای صداقت و خلوص می‌کند به سراغ عکس  هایم می‌روم و به چهره تک تک افراد حاضر در آن خیره می‌مانم، شاید حالم خوب شود. آنان با زبان تصویر با من سخن می‌گویند و حالم را خوب می‌کنند و ترس و اضطراب را از وجودم می‌رانند.درعمق نگاه آدم‌های جای گرفته در قاب عکس هایم حرف‌های بسیاری هست که مرا به آن روزهای پر از صداقت می‌برد و دیروزم را به امروز می‌آورد.هر بار که به این عکس‌ها خیره می‌شوم به عکاسی در دوران دفاع مقدس افتخار می‌کنم و از اینکه سرنوشتم با این دوره‌ و آدم‌هایش پیوند خورده احساس شادمانی می‌کنم. شاید باورش سخت باشد ولی آن روزها دغدغه بچه‌های جنگ، یافتن فرصتی بود تا خشونت جنگ را به محبت و عاطفه بدل کنند.
این روزها دلتنگ آن روزهایم و برای گریز از دلتنگی در جست‌و‌جوی افراد حاضر در عکس هایم هستم و به شوق دیدار صاحبان آن لبخند‌های شیرین و آن لهجه‌های صمیمی آمادگی دارم به هر نقطه‌ای سفر کنم.تا بار دیگر فضای آن روزها برایم زنده شود و یاران و همدلان دیروز را ولو ناآشنا یک بار دیگر از فاصله نزدیک ملاقات کنم و با نوازش‌های هم نفسی آرام گیرم.
یقین دارم با یافتن هر یک از آنان به زدودن غبار ایام، راهی به روزهای قنوت‌های بارانی، سجده و سلحشوری وغیرت و غربت مظلومانه خواهم یافت که همچون چراغی، روشنی بخش فراسوی نسل جدید قرار خواهد گرفت و شعله امید را پیش رویشان خواهد نشاند. تاکنون با یافتن ده‌ها نفر از آنان موفق به احیای گوشه کوچکی از صحنه‌های ایام دفاع مقدس در حد محدود شده‌ام و به شوق تکرار آن صحنه‌ها به این جست‌و‌جو ادامه خواهم داد.»

ویدیو هفته
دیگر مطالب
0
هرچه می‌خواهد دل تنگت بگوx
()
x